http://zeitgeistmovie.com/

Ένα ντοκυμαντέρ που ΠΡΕΠΕΙ οπωσδήποτε να δείτε!
ξεκινάει αναλύοντας την έννοια και σημασία του μύθου για να καταλήξει μέσα από μια πορεία ιστορικών γεγον'οτων και χειροπιαστώνν στοιχείων να σου ανοίγει τα μάτια για τον κόσμο στον οπο'ιο ζούμε και το που αυτός οδεύει.

Προκειται για ακρως αμφιλεγομενο υλικο. Το γεγονος πως δε θα βρειτε και πολλες πληροφοριες στο internet (απο οπου γινεται και η μοναδικη διανομη του) γι αυτο το επιβεβαιωνει. Πολλοι θα ξενιστουν απο την εισαγωγη του και ισως να μην θελησουν να συνεχισουν. Η ταινια ομως δεν εχει σκοπο να προσβαλλει, ζηταει ανοιχτο μυαλο και τη διαθεση να δειτε καποιες αληθειες που συγκλονιζουν.

Προσοχή: Απαιτεί ανοιχτό μυαλό, δείτε το και περιμένω γνώμες...αλλά δείτε το!

Η ταινεία βλέπεται και online μέσω του Video Google και υπάρχουν και ελληνικοί υπότιτλοι.

Walk The Line

1944, Ντάιες, Αρκάνσας. Ο 12χρονος Τζόνι Κας βλέπει τον αγαπημένο του αδελφό να πεθαίνει, τραυματισμένος θανάσιμα από ένα ατύχημα με πριόνι. Είναι το γεγονός που θα σημαδέψει τη ζωή του... 1952, Λάντσμπεργκ, Δυτική Γερμανία. Ο Τζόνι Κας εργάζεται ως ασυρματιστής, ενώ ξεκινά να ηχογραφεί κάποιες δικές του συνθέσεις... Το 1954, επέστρεψε στις Η.Π.Α. και παντρεύτηκε τον πρώτο του μεγάλο έρωτα, τη Βίβιαν Λίμπερτο. Μετακόμισαν στο Μέμφις, όπου και ξεκίνησε τα πρώτα του βήματα στο χώρο της μουσικής, σχηματίζοντας ένα συγκρότημα μαζί με δύο μηχανικούς αυτοκινήτων, τους Μονρόε Πέρκινς και Μάρσαλ Γκραντ, που έγιναν γνωστοί ως «Tennessee Two». Ο Τζόνι προσέγγισε τον δισκογραφικό παραγωγό Σαμ Φίλιπς, που είχε την εταιρεία Sun Studios, ώστε να ακούσει την μπάντα του. Το πέτυχε το 1954, οπότε και υπέγραψαν συμβόλαιο και το όνομα της μπάντας άλλαξε σε «Johnny Cash and Tennessee Two». Θα περιοδεύσει μαζί με τον Τζέρι Λι Λιούις και την Τζουν Κάρτερ. Τότε, δεν ήξερε ακόμα πως γνώρισε τη γυναίκα της ζωής του. Η μία επιτυχία διαδέχεται την άλλη, ο Τζόνι Κας παίρνει το προσωνύμιο «Man in Black», η μουσική που παίζει ξεπερνάει τα όρια της κάντρι, οι συνεχείς συναυλίες τον σπρώχνουν στα ναρκωτικά και το αλκοόλ... Η Τζουν Κάρτερ τον βοηθάει, οι δυο τους ερωτεύονται και παντρεύονται. Τα τραγούδια του Τζόνι Κας μίλησαν στις καρδιές πολλών ανθρώπων στην Αμερική, καθώς έμοιαζε να μιλά μέσω αυτών για όλους εκείνους που μέχρι τότε δεν μπορούσαν να εκφραστούν με κάποιον τρόπο: τους καταπιεσμένους, τους παραμελημένους και τους ερωτοχτυπημένους...

Good Luck Chuck

Good Luck Chuck

Ο Chuck φαίνεται να είναι ο τύπος που οι γυναίκες γνωρίζουν... πριν τα φτιάξουν με τον άντρα τους - όπως ανακαλύπτει μετά τον χωρισμό του από μία μακροχρόνια σχέση. Λίγους μήνες μετά η πρώην κοπέλα του αρραβωνιάζεται! Για να το ξεπεράσει, αρχίζει τα ραντεβού. Όμως, με έκπληξη παρατηρεί ότι με καμία δεν κάνει σχέση - αντιθέτως, όπως μαθαίνει, εκείνες αμέσως μετά βρίσκουν την αληθινή αγάπη. Τα καλά νέα μαθαίνονται γρήγορα και όλων των ειδών οι γυναίκες 'την πέφτουν' στον Chuck, μόνο και μόνο για να τον παρατήσουν και να βρουν μετά τον ένα και μοναδικό. Όλα ωραία, όχι βέβαια και για τον ίδιο τον Chuck που όταν συναντά μία πανέμορφη εκπαιδευτή πιγκουίνων, νιώθει αληθινά ερωτευμένος... και παγιδευμένος! Από εκείνη την στιγμή, προσπαθεί να σπάσει την κατάρα, πριν το κορίτσι των ονείρων του καταλήξει στην αγκαλιά... του επόμενου!

Vanilla Sky

Vanilla Sky

Σε σεναριο παρομοιο με την ταινια του Αλεχαντρο Αμεναμπαρ "Abre los ojos", το "Vanilla sky" αποτελει ενα ψυχολογικο θριλερ που κινειται μεταξυ των οριων πραγματικοτητας και φαντασιας. O Ντέιβιντ εχει μια φαινομενικα ονειρεμενη ζωη: ειναι ομορφος, υγειης, πλουσιος και εξυπνος, με μια πολυ καλη θεση. Παρ' ολα αυτα μοιαζει κατι να του λειπει και παρ' ολο που εχει μια περιστασιακη σχεση συνεχεια βρισκεται προς αναζητηση νεων ερωτικων περιπετειων. Μια νυχτα γνωριζει τη γυναικα των ονειρων του και την χανει. Ολα αυτα γινονται αρκετα πολυπλοκα οταν η φιλη του μετα απο αυτοκινητιστικο ατυχημα βρισκεται νεκρη, ενω ο ιδιος στην φυλακη με παραμορφωμενο προσωπο και κατηγορουμενος για το φονο της. Τι συνεβη πραγματικα, τη σκοτωσε ο ιδιος? πως παραμορφωθηκε το προσωπο του? Ειναι ολα αυτα αληθεια ή γεννημα της φαντασιας του?

Just Like Heaven

Just Like Heaven

Μια εργασιομανής γιατρός ονόματι Elizabeth (Reese Witherspoon) πέφτει σε κώμα μετά από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα. Κοιτώντας κυρίως την καριέρα της και αποφεύγοντας τις μόνιμες σχέσεις, θα βρει τον εαυτό της σε μορφή φαντάσματος να προσπαθεί να επικοινωνήσει με τον μοναδικό άνθρωπο που την βλέπει, τον αρχιτέκτονα κήπων David (Mark Ruffalo). Μέσα στις επόμενες μέρες οι δυο τους θα γνωριστούν, θα ερωτευτούν ο ένας τον και θα προσπαθήσουν να βρουν την λύση και να σώσουν την Elizabeth από τον θάνατο.

Το «Just Like Heaven» είναι μια κλασική 'chic flick' μια κομεντί με κύριο στόχο το γυναικείο κοινό. Βασίζεται στο βιβλίο 'If Only It Were True' (Κι αν ήταν Αλήθεια) του γάλλου συγγραφέα Marc Levy και μέσα από την παραψυχολογία προσπαθεί να δώσει κάτι καινούριο αναμειγνύοντας την κωμωδία και το δράμα. Κλασσική συνταγή με κωμικούς χαρακτήρες όπως εκείνος του Jon Heder (από το Napoleon Dynamite) αλλά και αρκετό μελόδραμα, το «Just Like Heaven» πετυχαίνει τον σκοπό του, αποτελεί μια ευχάριστη μιάμιση ώρα με πολύ καλές ερμηνείες από τον Ruffalo και την Witherspoon. Η Reese είναι πολύ γλυκεία και επίμονη στον ρόλο της γιατρού που έχει κάνει το επάγγελμα της και την ζωή της ένα και το αυτό ενώ η επιλογή του όχι και τόσο όμορφου Mark προσδίδει μια αληθοφάνεια στο όλο εγχείρημα. Από τις καλύτερες κομεντί των τελευταίων χρόνων, το «Just Like Heaven» είναι ότι πρέπει για την εορταστική περίοδο.

A Lot Like Love

A Lot Like Love
Σχεδόν Έρωτας

γράφει ο Γιώργος Χριστόπουλος

Η Αμάντα Πητ είναι το αντικείμενο του πόθου του Άστον Κούτσερ και τούμπαλιν. Love story στη μεγάλη οθόνη απαιτεί καλό σκριπτ και καλή χημεία των πρωταγωνιστών. Το «Σχεδόν Έρωτας» τα πάει περίφημα στο πρώτο και χωλαίνει ελαφρά στο δεύτερο. Ας πάρουμε τα πράγματα όμως με τη σειρά.

Πτήση από Λος Άντζελες προς Νέα Υόρκη. Ο νεαρός Όλιβερ γνωρίζει τη νεαρά Έμιλυ και... τα βρίσκουν. Όχι για πολύ πάντως μιας και με το πέρας της πτήσης αποφαίνονται πως τελικά δεν ταιριάζουν και τόσο για να συνεχιστεί η σχέση τους πιο σοβαρά. Οι «συμπτώσεις» της ζωής όμως (αν υπάρχει κάτι τέτοιο, που προσωπικά αμφιβάλλω) τους οδηγούν στο να ανταμώσουν ξανά, να τα πιουν παρέα, να ανταλλάξουν τηλέφωνα και ό,τι ήθελε προκύψει. Τα χρόνια περνούν, ο καθένας τους ακολουθεί διαφορετικό δρόμο, διαμένουν σε διαφορετικές πόλεις παρόλα αυτά ο ένας βρίσκεται μες στο νου του άλλου τακτικά. Περαιτέρω συμπτώσεις σημαίνουν περαιτέρω συναντήσεις. Και τα χρόνια κυλούν έτσι. Είναι φίλοι; Είναι εραστές; Ούτε που γνωρίζουν! Get a room βρε παιδιά!

Αν κάτι με εξέπληξε και το βρήκα πολύ ελκυστικό σε αυτή την ταινία είναι οι έξυπνοι διάλογοι και το διάχυτο χιούμορ. Μπορεί το στόρυ αν το δούμε μεμονωμένα να είναι από εκείνα που λέμε πως «βλέπουμε μόνο σε ταινίες» αλλά στον αντίποδα τα όσα παρακολουθούμε φαντάζουν τόσο μα τόσο ρεαλιστικά και αυτό εξαιτίας των «γήινων» διαλόγων και του χιούμορ. Όλα αυτά σε συνδυασμό πως με το που βγαίνεις από την αίθουσα συλλαμβάνεις τον εαυτό σου να έχει ένα τεράστιο χαμόγελο αποτελούν σίγουρα αρκούντες λόγους για να κόψει κάποιος εισιτήριο και να τη δει.

Μην πλανάστε όμως πως αυτή η ρομαντική κωμωδία (αλήθεια πότε ήταν η τελευταία φορά που είδα μια τόσο καλή ρομαντική κωμωδία; χμ...) δεν θέλει να περάσει και μερικά μηνύματα, δεν έχει να πει κάτι παραπάνω από τα επιφανειακά, παρά μόνο αποσκοπεί στο να διασκεδάσει. Με κινητήριο μοχλό τις «συμπτώσεις με σημασία» στις ζωές των δύο πρωταγωνιστών γίνεται εύστοχα καυστική αναφορικά με τις επιλογές που κάνουμε όλοι μας... ειδικά όταν είμαστε ερωτευμένοι. Και βλέποντας τις επιλογές των ηρώων μπαίνει και ο θεατής σχεδόν μηχανικά στην διαδικασία του... «αν». «Αν έκανε αυτό η Έμιλυ και όχι το άλλο;» και «αν δεν πήγαινε να τη βρει ο Όλιβερ» κ.ο.κ. Ασυνείδητα λοιπόν, χτίζεται μέσα μας μια συμπάθεια και προς τους δύο και συν τοις άλλοις πολλά από τα δρώμενα μάς φαίνονται ιδιαίτερα... οικεία.

Η Αμάντα Πητ είναι άψογη. Εμφανισιακά, ερμηνευτικά, όπως θέλετε. Με αυτά τα μάτια και αυτό το χαμόγελο το Αμέρικαν σίνεμα απέκτησε την νέα Άσλευ Τζαντ της τρεχούσης δεκαετίας. Ποτέ δεν περίμενα πως για μια τέτοια ταινία, για ένα τέτοιο ρόλο και για μια τέτοια ηθοποιό θα σκεφτόμουν πως «μάλλον καμμία άλλη δεν θα μπορούσε να υποδυθεί την Έμιλυ καλύτερα». Αντίθετα ο Κούτσερ δεν είναι κακός απλά δίνει περισσότερο την εντύπωση ότι τα έβγαλε πέρα αξιοπρεπώς παρά πως ήταν ο ιδανικότερος για τον ρόλο. Γιατί τώρα που το ξανασκέφτομαι... σίγουρα δεν ήτανε!

Ευφυής, ψυχαγωγική, ανάλαφρη. Για όλη την οικογένεια, για ζευγάρια, για σοφιστικέ κοινό, για χίπιδες, για όλα τα γούστα εν ολίγοις. Κατά προτίμηση βέβαια πάρτε το συντροφό σας (hint: ή αυτόν/η που επιθυμείτε να γίνει) και πηγαίντε να δείτε αυτή την ταινία χωρίς φόβους και πάθη. Δεν θα απογοητευτείτε δράμι. Αν τώρα βέβαια τέτοιες ρομαντικές ιστορίες σαν ξυνίζουν και μόνο που διαβάζετε την περίληψη τους, τότε προτιμήστε κάτι άλλο λιγότερο... ερωτιάρικο. Όπως και να έχει εγώ την προτείνω ανεπιφύλακτα. Αν μη τι άλλο θα γελάσετε πάρα πολύ. Το «Σχεδόν Έρωτας» ακόμα και στα ταμεία να μην πάει καλά, εικάζω πως στα βίντεο κλαμπ θα γίνει το hit του χειμώνα.